Dokumentacja projektu Mindware. Technologie dialogu - Lublin, październik 2011. www.mindware.art.pl
Wykład otwierający Piotra Celińskiego: Cyberwyobraźnia: triumf kultury nad technologią.
Wykład Anny Nacher: Sfera publiczna w dobie internetu rzeczy i ludzi.
Wykład Romana Bromboszcza: Mindware - eksplikacja negatywistyczna.
Wykład Anny Maj: Media w podróży. Sztuka GPS i tagowanie przestrzeni.
Wykład Michała Derdy-Nowakowskiego: Przestrzeń publiczna jako ekosystem nowych mediów.
Wykład Michała Brzezińskiego: Technologie komunikacji transgatunkowej.
Technologie cyfrowe: ponad granicami ciała
Wykład jest analizą rekonstrukcji, jakim poddawane jest ciało i jego kulturowe rozumienie na skutek obecności i nasilającego się oddziaływania technologii cyfrowych i sieciowych. Autor zmierzy się z tym problemem sięgając zarówno do interdyscyplinarnych teorii mediów i kultury, jak i tekstów kultury popularnej czy analiz sztuki mediów.
część 1
część 2
część 3
część 4
część 5
część 6
Razem z projektem atomy+bity zapraszamy na prezentację Media Labu KiBu z Budapesztu.
Prezentacja KiBu
Retransmisja spotkania
Kitchen Budapest – działająca od czerwca 2007 przestrzeń odwołująca się do idei medialabu: Zrzesza wielodyscyplinarny zespół (informatycy, projektanci, artyści, użytkownicy) badaczy pogranicza kultury, nowych mediów i techniki. Nowoczesne technologie komunikacyjne w świetle przestrzeni miejskiej i społecznej, remix możliwości nowych mediów codziennym życiu – to pola poszukiwań teamu badaczy. KiBu oferuje przestrzeń do pracy i nauki, możliwość projektowania i wdrażania idei poprzez nowatorskie wykorzystanie nowych mediów cyfrowych oraz otwartych modeli współtworzenia. Współpraca z Magyar Telekom, czołową węgierską firmą telekomunikacyjną i sponsorem KiBu, stwarza platformę materializacji idei. Ostatnie projekty KiBu to m.in.: Beat your Mouse Movement aka BYMM, No Copy Paste, Arbour Light, Facebook Top Trumps. Regularnie organizuje wystawy i prezentacje prototypów i nowych projektów powstałych w środowisku KiBu jak i w zaprzyjaźnionych instytucjach. Bierze udział w wielu wydarzeniach, również na skalę europejską, np. Media Facades Festiwal (jest to międzynarodowy festiwal łączący pracownie medialabowe z całej Europy, zainicjowany przez berliński Public Art Lab, odbywa się symultanicznie we wszystkich miastach, w których działają pracownie medialabowe), Budapest Design Week, czy Intensive Course Week na Moholy-Nagy University of Art and Design. Współpracuje z innymi europejskimi ośrodkami medialabu m. in. z Madrytu, Brukseli, Nantes, Londynu w ramach projektu LAB to LAB.
Kitchen Budapest to najbliżej od Lublina usytuowane kulturowo-społeczne laboratorium nowych mediów i sieci. To jedna z zaledwie kilku – obok Madrytu, Linzu, Londynu, czy Karlsruhe – prężnie działających formuł tego typu w Europie. Zapraszając do udziału w naszym projekcie przedstawicielkę tego najmłodszego spośród formatów działań artystyczno-animacyjnych zamierzamy zrealizować dwa zasadnicze cele. Po pierwsze, zależy nam na pokazaniu profilu funkcjonalnego medialabu jako nowej, otwartej formuły aktywności kulturowej, która synergizuje artystów, animatorów, technologów i humanistów wokół nowoczesnych technologii komunikacyjnych. Interesuje nas potencjał, jaki udaje się na bazie tego spotkania osiągnąć oraz problemy, jakie z niego wynikają. Po drugie, chcemy sprawdzić, na ile nośne, reprezentatywne i wartościowe mogą być sytuacje artystyczne, które generują tego typu ośrodki i realizowane przez nie projekty. Wspólnie z naszym Gościem poszukamy odpowiedzi na pytania o to, jakie są pragmatyki artystyczne związane z nowymi mediami i Internetem; z jakimi problemami mierzą się artyści zaangażowani w tym obszarze i jakim wartościom hołdują; jak wygląda od kuchni „ideologia” towarzysząca „cyfrowej rewolucji”, którą opowiada się za pomocą takich kategorii jak wolna kultura, otwarty kod, interaktywność, multi i transmedialność, wirtualność czy zbiorowa inteligencja. Dzieło, które zapoczątkowali aktywiści KiBu i innych, podobnych labów, to pierwsze owoce nowej, otwartej kultury.
Kolejny wykłąd nowego sezonu cyberLublina - Piotr Zawojski Cyberkultura i sztuka nowych mediów jako jej ekspresja.
Cyberkultura i krytyczne studia nad jej historią – stanowią jeden z najważniejszych fenomenów technospołeczeństwa, którego funkcjonowanie determinują nowe media cyfrowe oraz sieci. Fundamentalną tezą wyznaczającą kierunek podejmowanych przeze mnie teoretycznych i interpretacyjnych wysiłków jest przekonanie, że cyberkultura opiera się na syntopii sztuki, nauki i technologii. Cyberkultura łączy praktyczne dokonania artystów, wynalazców, aktywistów sieciowych oraz tych, którzy zajmują się badaniem, opisem i teoretyczną refleksją dotyczącą technokultury. Sumuje wszystko to, co związane jest z siecią i cyberprzestrzenią, ale też to, co pozostaje offline.
Rozwijając koncept syntopii sztuki, nauki i technologii jako motto traktuję maksymę Jeana Mignota: „Ars sine scientia nihil est”. Sztuka technologii i technologie sztuki odwołują się do zaplecza naukowego, korzenie tego zjawiska tkwią w pierwszych manifestacjach sztuki komputerowej powstałych w latach sześćdziesiątych. W cyberkulturze nauka pojmowana jest często jako praktyka estetyczna, zaś sztuka staje się rodzajem praktyki badawczej i naukowej. Cyberkultura jest rozległym obszarem obejmującym swym zasięgiem sieć stwarzającą podstawy do powstania wirtualnego świata będącego rodzajem augmentacji przestrzeni fizycznej. Łącznie (nie w opozycji) dają one holistyczną przestrzeń integralną, w której odbywa się komputerowo zapośredniczona komunikacja oraz tworzy się kultura będąca efektem wykorzystania technologii komputerowych. Nie tylko jednak, jak chce większość teoretyków cyberkultury, w sieci – online – ale także offline. Wynika to moim zdaniem z faktu, iż cyberkultura silnie powiązana jest z kulturą nowych mediów, a te nie są wyłącznie domeną sieci. Ostre oddzielanie studiów nad nowymi mediami cyfrowymi i kulturowymi badaniami nad internetem (co bywa utożsamiane z badaniem cyberkultury) – wydaje się być nieuzasadnione.
Cybersztuka (resp. sztuka nowych mediów) to rozmaite zjawiska artystycznych, które wykorzystując nowe media cyfrowe i nowe sposoby kreacji stają się naturalną ekspresją cyberkultury. To w cybersztuce wyraża się ona najpełniej, rozpatruję zatem zagadnienia estetyczne i teoretyczne cybersztuki dociekającego tego, co stanowi esencję sztuki mediów elektronicznych. W moim ujęciu traktowana ona jest jako awangarda epoki cyfrowej przekraczająca horyzont poznawczy teorii mediów. Następuje przesunięcie od teorii nowych mediów do teorii software’u, co jest charakterystyczne dla metamedialnych i postmedialnych tendencji w cybersztuce.
Inaugurujący nowy sezon cyberLublina wykład Antoniego Porczaka* pt. Interaktywność – Sztuka – Technologia.
* Prof. Antonii Porczak – pracownik naukowy, teoretyk, artysta. Ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Rzeźby, w latach 1964-1970. Obecnie kierownik Pracowni Działań Medialnych w Katedrze Intermediów Wydziału Rzeźby krakowskiej ASP. Założyciel Pracowni Działań Medialnych Wydziału Rzeźby (1993r). Współzałożyciel unikatowego kierunku Intermedia. Jest autorem rzeźb plenerowych, kameralnych i wystawowych, setek rysunków, kilkunastu instalacji (w tym wideo instalacji), kilkudziesięciu artykułów dotyczących sztuki interaktywnych mediów oraz edukacji artystycznej. Autor takich instalacji interaktywnych jak Mechaniczna czułość (1999) czy Aspekt przedmiotu (1999). Prowadzi badania naukowe dotyczące głównie: sztuki mediów, percepcji operacyjnej, interaktywności medialnej. Współpracuje z największymi pracowniami medialnymi w Europie m.in. W Zentrum fur Kunst und Medientechnologie (Niemcy), Hochschule fur Gestaltung Karlsruhe (Niemcy), Ars electronica (Linz, Austria) czy Universitat Bauhaus (Weimar, Niemcy). Brał udział w ponad 120 wystawach zbiorowych (około 40 za granicą) m.in. XLIII Biennale Weneckim w 1988 r. Był kuratorem wystaw sztuki mediów w Bunkrze Sztuki w Krakowie. Uczestnik wielu sympozjów rzeźbiarskich, w kraju i za granicą.
Kolejny z cyklu otwartych wykładów i seminariów cyberLublin. Miasto w dialogu z cyberkulturą, wygłosił Edwin Bendyk* z Ośrodka Badań nad Przyszłością w Collegium Civitas i Centrum Nauk Społecznych PAN.
Wykład zatytułowany Ludzie, kamienie, bity. Lublin - miasto przyszłości odbędył się we wtorek, 04 maja 2010 roku na wydziale Politologii UMCS.
* Edwin Bendyk (ur. 1965) – dziennikarz, publicysta i pisarz, dyrektor Ośrodka Badań nad Przyszłością w Collegium Civitas, wykładowca w Centrum Nauk Społecznych PAN. Członek zespołu pisma „Polityka”, zajmuje się tematyką cywilizacyjną oraz relacjami między nauką i techniką a polityką, gospodarką, kulturą, życiem społecznym. Publikuje także w „Przeglądzie Politycznym”, „Krytyce Politycznej”, „Piktogramie”, tygodniku „Computerworld”, magazynach „Mobile Internet” i „i-biz”. Prowadzi blog „Antymatrix” (bendyk.blog.polityka.pl) i serwis „Makroskop” (www.makroskop.pl). Jest autorem zbioru esejów Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności (W.A.B. 2002), który został uznany za Książkę Jesieni 2002 Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych oraz nominowany do Nagrody NIKE 2003, zbioru Antymatrix. Człowiek w labiryncie sieci (W.A.B. 2004), uznanego za Książkę Lata 2004 Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych oraz najnowszej książki Miłość, wojna, rewolucja. Szkice na czas kryzysu (W.A.B. 2009).
Członek Panelu Głównego Narodowego programu Foresight Polska 2020, członek rad programowych Polskiego Forum Obywatelskiego, Centrum Politycznych Analiz, Programu Rozwoju Bibliotek i projektu „Moja Polis”. Członek władz Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. Laureat wielu nagród, w tym Nagrody Infostar, Nagrody im. Marka Cara, statuetki Infostat.
Zapraszamy na kolejne spotkanie w ramach projektu cyberLublin. Tym razem gościć będziemy Michała Woźniaka z Fundacji Wolnego i Otwartego Oprogramowania, który będzie opowiadał o potencjale i pożytkach wolnego oprogramowania w kontekście lokalnym.
Wykład zatytułowany WiOO w Lublinie. Dlaczego „wolne” znaczy „lepsze”? odbędzie się we wtorek, 27 kwietnia, o godz. 13:00 w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie (ul. Bursaki 12, Lublin, aula 019).
Po wykładzie zapraszamy do dyskusji. Wstęp wolny.
Retransmisja spotkania
Untitled from MrSweded on Vimeo.
Wolność wydaje się w dzisiejszych czasach rzeczą oczywistą - naturalnym prawem każdego człowieka od jego urodzenia, aż do śmierci. Z tym większym zaskoczeniem obserwuje się jak często ludzie dopuszczają pozbawienie ich tej wolności w życiu codziennym. Nie dostrzegają kolejnych zaborów ich wolności, ani tego, że często sami na siebie pułapkę zniewolenia ściągają. Rzecz ta dotyczy każdego aspektu naszego życia, w tym także oprogramowania. Poruszyć pragniemy tematy związane z wolnością i otwartością w informatyce. Dlaczego nie należy godzić się na drakońskie ograniczenia prawa własności w przypadku oprogramowania? Dlaczego tak ważne jest by licencja gwarantowała prawo redystrybucji i wprowadzania modyfikacji? Jak unikać uzależnienia od jednego dostawcy rozwiązań informatycznych? W jaki sposób wolne i otwarte oprogramowanie stymuluje rozwój biznesu, walczy z wykluczeniem cyfrowym i wspiera edukację?.. czyli czemu "wolne" znaczy "lepsze"? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć w ramach prelekcji, którą poprowadzi Michał (rysiek) Woźniak - Asystent Zarządu Fundacji Wolnego i Otwartego Oprogramowania.
Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramowania powstała w 2007 roku. Od początków działalności realizuje szereg działań mających na celu popularyzację idei wolnego i otwartego oprogramowania w Polsce w takich sektorach jak administracja, nauka, biznes, organizacje pozarządowe. Jej działania i wysiłki mają także na celu integrację rozproszonych po całym kraju inicjatyw o podobnym charakterze. Do chwili obecnej Fundacja przeprowadziła wiele inicjatyw. Eksperci fundacji pracują nad normami i standardami w ramach Polskiego Komitetu Normalizacyjnego. Monitorują nieprawidłowości w zamówieniach publicznych administracji w ramach projektu „PPP IT”. Zorganizowana została akcja informacyjną o problemach z OOXML. Wolontariusze fundacji promowali WiOO podczas przystanku Woodstock. Pozyskany został sponsor na cykl audycji o tematyce wolnego i otwartego oprogramowania w Radio Szczecin. Wolontariusze fundacji dotarli do ponad 5000 uczniów z ponad 100 szkół z akcją „WiOO w Szkole”. Eksperci fundacji biorą ciągły udział w konsultacjach i debatach na temat projektów rządowych, ministerialnych i unijnych dotyczących rozwiązań prawnych mających wpływ na internet oraz wolne i otwarte oprogramowanie.
Inauguracyjny wykład, zatytułowany "Otworzyć się na świat: cyberkulturowy Lublin", wygłosił Jarosław Lipszyc*, prezes Fundacji Nowoczesna Polska. Po wykładzie odbyła się debata moderowana przez naszego Gościa.
Spotkanie odbyło się 17 marca 2010 r. w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie.
Retransmisja z wykładu oraz dyskusji poprzedzonych wstępem prof. dr hab. Zdzisława Jerzego Czarneckiego, Rektora Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie.
* Jarosław Lipszyc - działacz społeczny, publicysta, poeta i prezes Fundacji Nowoczesna Polska. Pomysłodawca i realizator projektów Wolne lektury (szkolna biblioteka internetowa), Wolne podręczniki oraz Czytamy słuchając (darmowe audiobooki z lekturami). Inicjator "Listu otwartego przeciw wprowadzeniu patentów na oprogramowanie" (2005) i "Listu otwartego przeciwko DRM" (2006) - sprzeciwu wobec cyfrowych systemów ograniczania dostępu do dóbr kultury. Współorganizator Koalicji Otwartej Edukacji.
Jarosław Lipszyc w Wikipedii
© cyberLublin 2010
logo&web design: Marcin Stelmaszczuk, hosting zapewnia 